Του Δρα Αντώνη Στ. Στυλιανού, Λέκτορα Νομικής στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, LL.B Law (Bristol), Ph.D in Law – International Law and Human Rights (Kent), Διευθυντής Μονάδας Νομικής Κλινικής Πανεπιστημίου Λευκωσίας.
Οι επερχόμενες βουλευτικές εκλογές της 24 ης Μαΐου 2026 δεν αποτελούν απλώς ακόμη μία εκλογική αναμέτρηση. Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι μόνο ποιοι θα εκλεγούν, αλλά ποια μορφή θα έχει η νέα Βουλή και κατά πόσο αυτή θα μπορέσει να λειτουργήσει εύρυθμα, θεσμικά και αποτελεσματικά σε μια περίοδο εξαιρετικά δύσκολων συνθηκών για την Κύπρο και την ευρύτερη περιοχή.
Ζούμε σε μια εποχή γεωπολιτικής αστάθειας, οικονομικής αβεβαιότητας και κοινωνικής πίεσης. Οι πολεμικές συγκρούσεις στην περιοχή μας, η ενεργειακή ανασφάλεια, ο πληθωρισμός, η ακρίβεια, το στεγαστικό πρόβλημα και οι συνεχείς προκλήσεις της
καθημερινότητας δημιουργούν ένα κλίμα ανασφάλειας και εύλογης απαρέσκειας στους πολίτες. Μέσα σε αυτή τη δύσκολη πραγματικότητα, η κοινωνία αναζητά σοβαρότητα, υπευθυνότητα και ουσία. Αναζητά πολιτικούς που να μπορούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.
Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, παρατηρείται ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό φαινόμενο, ήτοι αυτό της ενίσχυσης της απολιτίκ αντίληψης, της προσωποπαγούς πολιτικής προσέγγισης και της δημιουργίας σχηματισμών χωρίς σαφή ιδεολογική ταυτότητα, χωρίς επεξεργασμένες θέσεις και χωρίς πραγματική πολιτική πρόταση. Η πολιτική συχνά περιορίζεται στην εικόνα, στο
σύνθημα και στην επικοινωνία. Όμως η διακυβέρνηση ενός κράτους και η λειτουργία της Βουλής δεν μπορούν να στηρίζονται στην επιφανειακή παρουσία ή στις εύηχες ατάκες.
Η νέα Βουλή χρειάζεται ανθρώπους με πολιτικό λόγο, ώστε να μπορούν να διαδραματίσουν και ουσιαστικό πολιτικό ρόλο. Χρειάζεται βουλευτές που να γνωρίζουν τις συνταγματικές ισορροπίες, τα όρια της νομοθετικής εξουσίας και τη διαφορά μεταξύ σοβαρής πολιτικής πρότασης και απλής επικοινωνιακής ρητορικής. Διότι πολλές φορές ακούμε θέσεις που
μπορεί να ακούγονται ελκυστικές στα αυτιά των πολιτών, αλλά είτε στερούνται νομικής και συνταγματικής βάσης είτε αφορούν αρμοδιότητες που δεν ανήκουν καν στη νομοθετική εξουσία, αλλά στην εκτελεστική.
Η Βουλή δεν είναι χώρος γενικολογιών ούτε πεδίο πολιτικής παράστασης. Είναι ο θεσμός μέσα από τον οποίο παράγεται νομοθεσία, ασκείται κοινοβουλευτικός έλεγχος και διαμορφώνονται κρίσιμες πολιτικές κατευθύνσεις για το μέλλον του τόπου. Για αυτό απαιτούνται πρόσωπα με γνώση, πολιτική αντίληψη, θεσμική σοβαρότητα και ρεαλιστικές προτάσεις. Πρόσωπα που να μπορούν να συνθέτουν, να επιχειρηματολογούν και να συμβάλλουν ουσιαστικά στη λειτουργία του κράτους.
Την ίδια στιγμή, η ευθύνη δεν ανήκει μόνο στους υποψηφίους ή στα κόμματα. Ανήκει πρωτίστως στους πολίτες. Οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν χωρίς παρωπίδες, χωρίς να παρασύρονται αποκλειστικά από την εικόνα, τη δημοφιλία ή τη στιγμιαία εντύπωση.
Καλούνται να αξιολογήσουν ποιοι διαθέτουν πραγματική πολιτική σκέψη, τεκμηριωμένο λόγο και ικανότητα να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της εποχής. Αν πραγματικά θέλουμε να αλλάζουμε τον τόπο μας, τότε πρέπει πρώτα να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε αυτούς που θα τον εκπροσωπούν. Διότι η ποιότητα της δημοκρατίας μας και η
αποτελεσματικότητα της νέας Βουλής θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό την πορεία της χώρας τα επόμενα χρόνια.
