Του Νίκου Πετρίδη
Ολοκληρώνεται μια πολυετής εκκρεμότητα για έναν από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς χώρους της Κύπρου. Το Υπουργικό Συμβούλιο άναψε σήμερα το πράσινο φως για να περάσει το κτίριο του Θεάτρου Ριάλτο στην κατοχή του κράτους και αμέσως μετά να παραχωρηθεί για διαχείριση στον Δήμο Λεμεσού.
Η απόφαση βάζει τέλος στο καθεστώς ομηρίας που επικρατούσε από το 2018, όταν μετά τη διάλυση του Συνεργατισμού, το ιστορικό θέατρο της πλατείας Ηρώων κατέληξε στο χαρτοφυλάκιο της ΚΕΔΙΠΕΣ.
Σύμφωνα με τις δηλώσεις της Υφυπουργού Πολιτισμού Κλέας Παπαέλληνα, το κράτος αναλαμβάνει και τυπικά τον ρόλο του ιδιοκτήτη και στη συνέχεια εκμισθώνει το ακίνητο στον Δήμο, με το καθεστώς που ισχύει για τις παραχωρήσεις προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Το επόμενο βήμα ανήκει πλέον στη Λεμεσό. Ο Δήμος καλείται να συστήσει νέα εταιρεία διαχείρισης με μοναδικό μέτοχο τον ίδιο, η οποία και θα αναλάβει τη λειτουργία του θεάτρου. Για τον σκοπό αυτό θα προχωρήσει στον διορισμό νέου Διοικητικού Συμβουλίου, με στόχο τη διασύνδεση του Ριάλτο με τους υπόλοιπους δημοτικούς πολιτιστικούς θεσμούς.
Κρίσιμο κεφάλαιο είναι το προσωπικό. Οι 12 μόνιμοι εργαζόμενοι της υφιστάμενης εταιρείας Ριάλτο διαβεβαιώνεται ότι δεν θα χάσουν τη θέση τους. Όπως ξεκαθαρίστηκε, σε συνεννόηση με το Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού, θα μεταφερθούν αυτούσιοι στη νέα δομή με τις ίδιες απολαβές και ωράριο.
Στο οικονομικό σκέλος, το Υπουργικό ενέκρινε φθίνουσα χορηγία τριετίας, όπως είχε ζητήσει ο Δήμος: 250 χιλιάδες ευρώ για το 2026, 125 χιλιάδες για το 2027 και 75 χιλιάδες για το 2028. Από το 2029 και μετά, η κρατική στήριξη μηδενίζεται και το θέατρο θα πρέπει να σταθεί στα δικά του πόδια.
Ερωτηματικό παραμένει το τίμημα της εξαγοράς από την ΚΕΔΙΠΕΣ. Η Υφυπουργός δεν έδωσε αριθμό, τονίζοντας ότι το αντικείμενο της σημερινής συνεδρίας ήταν το μοντέλο διαχείρισης και όχι το κόστος απόκτησης. Το θέμα αναμένεται να διευκρινιστεί όταν κατατεθούν τα τελικά συμβόλαια και οι όροι της εκμίσθωσης.
Για τη Λεμεσό, πάντως, η απόφαση θεωρείται πολιτική νίκη, καθώς το αίτημα «το Ριάλτο ανήκει στην πόλη» ήταν πάγιο και είχε ενώσει δημοτική αρχή, καλλιτέχνες και φορείς.
