ΕΝΑ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟ ΚΕΝΟ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ

Πάει καιρός που αποφασίσαμε να παρουσιάσουμε σε εκπομπες και γραπτως κατα το δυνατόν τεκμηριωμένα ποια λάθη οδήγησαν στην αδιαφορία απέναντί στην υποδειγματική πολυετή [...]

Ήπιε απ όλά κράσί, μπύρες, κονιακ.Τραγούδησαν, τσιαττησαν , είπαν ιστορίες τους πρωτινούς με πρωταγωνιστή τον θείο τον Νεόφυτο το Σιαφκάλη κορυφαίο ιστορητη της Λαόνας.Στο γλέντι απάνω τσιαττιζε και [...]

Αναγκαία υπενθυμιζω όσα έγραφα τον περασμένο Ιούλιο κάθως παρακολουθώ μιαν αχρειαστη επιμονη στον εμβολιασμο παιδιων.και εφηβων και μιαν εκστρατειας κοινωνικής μηχανικης εκφοβισμου που κατά το [...]

ΨΗΦΙΔΑ ΠΡΩΤΗ
Τον σκέφτομαι συχνά.Ήταν από τα πρώτα μαθήματα που μου έμειναν από το Δημοτικό.Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος ο ασκητής, ο ανδρείος , ο χωρίς φόβον εμπροσθεν της του κόσμου εξουσίας.Ο ανδρας [...]

ΕΝΑΝ ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟΝ
Το γεγονός της αποδοχης ή ανοχης μιας πραγματικοτητας για λογους επιβιωσης και ως αποτελεσμα μιας βαθυτερης κατανόησης των ανθρωπινων πραγματων αφετηριων και [...]

Του Ανδρέα Μορφίτη*

Δεν υπάρχει καμμιά απολύτως αμφιβολία ότι μια από τις κυριότερες παραμέτρους που θα συμβάλει στην εξουδετέρωση των αποτελεσμάτων της κατοχής και της διαίρεσης [...]

Να μεν χασόμεράς τζιαι να παένεις γλήορα στους φουαρτάες με τα πλουμιστίτζια.Τους παλλιούς τζιαιρούς αν είσιεν ο αρφός σου έναν τατάν καλογνωμόν ελάλες του τζιαι εσού τατά ολοχρονίς τζιαι έτσί είσιες [...]

ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΚΗΝ ΓΙΩΡΓΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΖΗΔΡΟΝ ΜΑΣ
Ακόμα τζιαι τζιεινον που πέθανεν
μες τες αγκάλες του
εθκιάλεξεν τον ο Θεός

Πρωτοχρονιά του εβδομηντα πέντε εφκάλλαμ εν ακροαστικα απέναντι που το Βαρωσιν με έναν της ΟΑΣ. Κατα που μου εξηγησαν ύστερα θα μπεναν μες την πόλη θκυο μερόν υχτα τρεις, ένας αξιωματικος τζιαι θκυο [...]

Νύχτα προ των Φώτων και κόντευε η μέρα που θα ανοίγαν τα σχολεία και δεν είχαμε αννοίξει βιβλίο .Ο νους μας στο Καλημέρα τζιαι τα Φώτα τζιαι την πουλουστρίναν πρώτα

Σε λίγες ώρες ο χρόνος φεύγει και ένας άλλος έρχεται! Ένας σταθμός στη μονότονη ζωή μας. Ουσιαστικά δε θα αλλάξει τίποτα. Οι μέρες, οι ώρες θα κυλήσουν όπως και πριν.

Του Ανδρέα Μορφίτη*

Ο πολύ καλός μου φίλος Πάμπος Χαμπουρής , εκτοπισμένος από την γενέτειρα του Μόρφου, μού τηλεφώνησε πρόσφατα εξοργισμένος και αναστατωμένος και με κάλεσε