Σχεδόν πλήρης κάλυψη της ζήτησης ηλεκτρισμού από φωτοβολταϊκά και μπαταρίες, σύμφωνα με ωριαία ανάλυση πραγματικών δεδομένων του 2024.
Η ενεργειακή αυτονομία της Κύπρου μέσω Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) είναι εφικτή σε σχετικά σύντομο χρονικό ορίζοντα, καταλήγει τεχνοοικονομική μελέτη του ειδικού σε θέματα ενέργειας Μιχάλη Δρακούδη, που παρουσιάζεται στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Ενεργειακή Δημοκρατία».
Η μελέτη, ημερομηνίας 14 Ιανουαρίου 2026, βασίζεται σε ωριαία ανάλυση ολόκληρου του έτους 2024 και σε χιλιάδες υπολογισμούς ισοζυγίου ζήτησης–παραγωγής–αποθήκευσης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, σε ετήσια βάση η Κύπρος μπορεί να καλύπτει το 93,5% της ζήτησης ηλεκτρισμού από ΑΠΕ (κυρίως φωτοβολταϊκά σε στέγες σε συνδυασμό με κεντρική αποθήκευση), ενώ το υπόλοιπο 6,5% αποδίδεται σε συμβατική παραγωγή.
Για να επιτευχθεί η σχεδόν πλήρης ενεργειακή κάλυψη, η μελέτη εκτιμά ότι απαιτούνται 3.000 MW επιπλέον φωτοβολταϊκών σε οροφές και 9.100 MWh πρόσθετης αποθήκευσης πέραν όσων ήδη δρομολογούνται. Το συνολικό κόστος της επένδυσης υπολογίζεται σε €2,3 δισ., με τον συντάκτη να εκτιμά ότι, με βάση τις σημερινές τιμές αγοράς, η απόσβεση επιτυγχάνεται σε 3,4 χρόνια.
Σημαντικό στοιχείο της ανάλυσης είναι ότι το ετήσιο πλεόνασμα ενέργειας από ΑΠΕ υπερβαίνει το αντίστοιχο έλλειμμα, γεγονός που –όπως αναφέρεται– αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο κάλυψης του υπολοίπου μέσω εποχιακής αποθήκευσης, όπως το πράσινο υδρογόνο, όταν αναπτυχθούν οι αναγκαίες υποδομές. Παράλληλα, οι θερμικές μονάδες θα μπορούσαν να παραμείνουν ως εφεδρεία ασφαλείας για σπάνια ή ακραία φαινόμενα και για λόγους ευστάθειας του δικτύου.
Η μελέτη δίνει έμφαση στη χωροθέτηση φωτοβολταϊκών σε στέγες, υποστηρίζοντας ότι η απαιτούμενη επιφάνεια , περίπου 13–14 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι διαθέσιμη από τις οροφές κτιρίων. Η επιλογή αυτή, όπως σημειώνεται, μειώνει την ανάγκη για μεγάλα πάρκα, περιορίζει περιβαλλοντικές επιπτώσεις και ενισχύει την «ενεργειακή δημοκρατία», με μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στην παραγωγή ενέργειας.
Σε επίπεδο κόστους, αναφέρεται ότι το μέσο πραγματικό κόστος ενέργειας σε επίπεδο συστήματος διαμορφώνεται στα 11 σεντ/kWh τα πρώτα χρόνια λειτουργίας, ενώ μετά από επτά χρόνια το λειτουργικό κόστος «τείνει στο μηδέν», λόγω απόσβεσης υποδομών.
Η μελέτη προχωρά και σε σύγκριση με το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου (GSI), εκτιμώντας ότι η μετάβαση σε πλήρη ετήσια κάλυψη από ΑΠΕ έχει κόστος τουλάχιστον €500 εκατ. χαμηλότερο από το εκτιμώμενο κόστος του καλωδίου (περίπου €2,7 δισ.), ενώ αποφεύγονται γεωπολιτικοί και οικονομικοί κίνδυνοι.
Τέλος, γίνεται αναφορά στο ρυθμιστικό πλαίσιο της αγοράς ηλεκτρισμού, με τη θέση ότι το ισχύον «Target Model» δεν επιτρέπει κρατικές υποδομές αποθήκευσης, παρότι κρίνονται κρίσιμες για μικρές και απομονωμένες αγορές. Ως εναλλακτική, προτείνεται υιοθέτηση μοντέλου «Single Buyer», με κεντρικό φορέα που συντονίζει παραγωγή, αποθήκευση και τιμές.
Σημειώνεται ότι τα αναλυτικά στοιχεία και οι υπολογισμοί της μελέτης θα αναρτηθούν εντός της ημέρας στην ιστοσελίδα dracoudisenergy.com/blog.
